ytube2   کانال گوگل پلاس   لینکدین   کانال آپارات   اینستاگرام   کانال تلگرام   مارا دنبال کنید

 

تکنولوژیFDDI و مزیت های استفاده از آن در شبکه های محلی فیبر نوری

ارسال نظر

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

FDDI توسط ANSI به عنوان استانداری برای شبکه های محلی فیبر نوری تعریف شده است. FDDI که مخففFiber Distributed data interface   است، یکی از انواع شبکه یا همبندی برگرفته از توپولوژی حلقوی یا رینگ دانسته می شود که در آن به جای استفاده از کابل های مسی یا مفتولی از فیبر های نوری استفاده شده است.

FDDI سرعت انتقال بالایی دارد و می تواند اطلاعات را با سرعت Mbps 100 در مسافت های حداکثر 200 کیلومتری منتقل کند. FDDI با مجموعه ای از حداکثر 1000 ایستگاه متصل به شبکه در شبکه های Token passing که در پروتکل 802.5 تعریف شده، پایه گذاری شده است. در این روش برای بهبود ترافیک، اطلاعات هم به صورت سنکرون (synchronous) و به صورت غیر سنکرون (asynchronous) انتقال داده می شود. در ترافیک سنکرون، اندازه داده ها و زمان بین دو انتقال یکسان و در ترافیک غیر سنکرون، اندازه داده ها و زمان بین انتقال متفاوت است.

در بیشتر سیستم های شبکه، کانال ارتباطی در یک زمان معین می تواند تنها در اختیار یک شبکه باشد. این در حالی است که امکان دارد هر یک از ایستگاه های شبکه در هر لحظه به استفاده از کانال ارتباطی احتیاج داشته باشند. از این رو نیاز به رعایت یک روش و قانون مشخص برای دسترسی به محیط انتقال، همواره احساس می شود و کارآمد بودن آن روش می تواند نقشی اساسی در کارایی کل شبکه ایفا کند.

در یک سیستم شبکه، تنها معیار سنجش عملکرد بهینه، سرعت انتقال اطلاعات بر حسب بیت بر ثانیه نیست، چرا که یک روش دسترسی به خط می تواند سرعت موثر انتقال اطلاعات را به شدت کاهش دهد.

روش انتقال علامت (Token passing)

یکی از روش هایی که امروزه خط را به اشتراک می گذارد انتقال علامت Token passing است. در این روش یک بسته (packet) خاص به نام علامت Token به طور دائم در محیط ارتباطی از دستگاهی به دستگاه دیگر در حال انتقال است، هر دستگاهی که علامت را دریافت کند قابلیت انتخاب دو مسیر را برای عملکرد خود دارد.

اگر دستگاه بخواهد پیامی ارسال کند، ابتدا علامت را از خط خارج کرده و سپس پیام خود را وارد می کند. بعد از این که پیام خاتمه پیدا کرد دوباره دستگاه فرستنده علامت را وارد خط و به دستگاه بعدی ارسال می کند، اما اگر دستگاه نخواهد پیامی ارسال کند، تنها آدرس علامت را تغییر داده و آن را به دستگاه بعدی می فرستد. یکی از عیب های راه دوم این است که هر دستگاه باید از آدرس دستگاه بعدی خود مطلع باشد. بنابراین، نیاز به یک دستگاه Monitor است تا به طور متناوب به سرشماری دستگاه های موجود در شبکه بپردازد تا در صورت وارد شدن یک دستگاه جدید و یا خارج شدن یکی از دستگاه های موجود در شبکه، نسبت به سیستم نوبت دهی اقدام کند.

اگر به علت بروز یک اشکال، علامت در یکی از شعبه ها مفقود شود دستگاه هماهنگ کننده باید علامت جدیدی را به جریان اندازد. همچنین دستگاه Monitor نیز ممکن است از شبکه خارج شود. بنابراین باید در شبکه چند دستگاه دیگر در حالت آماده باش وجود داشته باشد تا در صورت خارج شدن دستگاه Monitor از شبکه، شروع به فعالیت کنند. این روش بیشتر برای اداره شبکه هایی با ترافیک اطلاعاتی بالا در نظر گرفته می شود.

روش گوش دادن به خط (CSMA/CD)

یکی دیگر از روش های مورد استفاده، روش گوش دادن به خط (CSMA/CD) است. این روش را می توان به صحبت کردن در یک اتاق شلوغ تشبیه کرد. شخصی که می خواهد در یک اتاق شلوغ صحبت کند باید ابتدا مطمئن شود که شخص دیگری در حال صحبت کردن نیست. در واقع نفر اول تا زمانی که صحبت فرد دوم تمام شود، باید سکوت کند. پس از تمام شدن صحبت فرد اول، هر فردی که زودتر از دیگران شروع به صحبت کند می تواند صحبت خود را ادامه دهد و بقیه باید تا پایان صحبت او منتظر بمانند. هر گاه بعد از برقرار شدن سکوت، دو نفر همزمان با هم شروع به صحبت کنند، هر دو سکوت می کنند و پس از زمان کوتاه نامشخصی یکی از آن ها شروع به صحبت می کند. این دقیقا روشی است که در CSMA/CD از آن استفاده می شود.

در این روش هر برد شبکه که در داخل کامپیوتر نصب شده است بصورت متوالی خط را تجزیه و  تحلیل می کند، هرگاه این ایستگاه پیامی برای ارسال داشته باشد پس از خالی شدن خط از سیگنال مربوط به ایستگاه قبلی، اقدام به ارسال پیام می کند. حال اگر دو میانجی شبکه در یک لحظه پیامی در خط ارسال کنند پدیده برخورد (Colliosion) رخ می دهد.

هربار که یک برخورد صورت می گیرد پیام مخصوصی بنام jam در خط ارسال می شود. این پیام با تغییر سطح ولتاژ مستقیم در خط، کلیه دستگاه ها را از بروز برخورد مطلع می کند. سپس دو دستگاهی که با هم تلاقی داشته اند به اندازه زمانی که به وسیله یک فرآیند تصادفی ایجاد می شود، صبر می کنند و سپس در صورت خالی بودن خط اقدام به ارسال پیام می کنند.

زمان های انتظار پس از برخورد، سرعت شبکه را شدیداً کاهش می دهند. مزیت اساسی این روش سادگی و کارایی مناسب در شرایط عادی و اشکال عمده آن کم شدن کارایی شبکه در ترافیک بالا است. در شبکه های FDDI معمولا از روش انتقال علامت استفاده می شود. ویژگی ذاتی این نوع شبکه امکان ایزوله کردن خطا ها از یکدیگر است. این شبکه ها به واسطه پهنای باند بالا می توانند به عنوان ستون فقرات (Back Bone) برای ارتباط های کوچکتر، به کار برده شوند.

برای خواندن بیشتر درباره معماری تکنولوژی FDDI، با ما همراه باشید.


دیدگاه خود را بنویسید
لغو
شما مهمان هستید
یا ارسال به عنوان یک مهمان
در حال بارگیری نظر ... نظر بازسازی خواهد شد بعد از 00:00.

اولین نفری باشید که نظر می دهید.

کلیه حقوق این سایت متعلق به شرکت لاوان ارتباط است.